دوست داره عشق ابدی

1. وقتی تو آمدی پاییز دلم بهار شد ، کویر دلم گلستان شد.
2. وقتی تو آمدی قلب شکسته ام پر از عشق شد ، زندگی ام پر از طراوت و تازگی شد
3. تو مانند بارانی بر روی من باریدی و تن خسته و غم زده مرا پر از طراوت عشق کردی
4. تو مانند گلی در باغچه قلبم روییدی و قلب سوخته مرا گلستان عاشقی کردی
5. تو مانند مهتابی بر آسمان دلم تابیدی و دل تاریک مرا پر از نور عشق خودت کردی
6. تو با گرمای وجودت زمستان سرد دلم را گرم گرم کردی
7. وقتی تو آمدی احساس میکردم دنیا مال من است چون تو دنیای منی
8. وقتی تو آمدی خوشبختی را با تمام وجود حس میکردم چون تو همان امید زندگیمنی
9. تو که آمدی مرغ عشقی که در باغ دلم نشسته بود آواز عاشقانه اش را شروع به
10. خواندن کرد … تو که آمدی گذشته های تلخم همه از صحنه قلبم سوخت و از بین رفت.
11. تو که آمدی تمام خاطرات گذشته از دفتر دلم سوزاندم ، و همه را از صندقچه قلبم
12. بیرون ریختم و از یادم بردم!
13. تو که آمدی عاشقی برایم پر معنا تر از گذشته شد ، کلام دوست داشتن مقدس تر از
14. همیشه شد ، و داستان لیلی و مجنون برایم واقعی تر از قبل شد!
15. تو که آمدی تنهایی به عزا نشست ، غم سفر کرد و قلبم به استقبال عشق رفت
16. وقتی تو آمدی ساحل دریای دلم پر از مروارید و صدف شد ، و دیگر در کنار ساحل تنها
17. نبودم تو نیز با من بودی
18. تو که آمدی شبهای شهر ستاره باران شد ، دروازه شهر گلباران شد
19. تو مانند یک نوای عاشقانه در قلبم نشستی و قلب مرا با آن نوای آرامت پر از محبت کردی
20. تو مانند پرنده ای در دلم نشستی و با پروازت در آسمان دلم ، به من غرور پرواز به
21. دشت عشق بخشیدی
22. تو در دفتر عشقم می مانی و خواهی ماند !
23. دفتر عشق را همراه با کلام مقدس تو و با تمام خاطرات شیرینی که با هم داشتیم در
24. صندقچه قلبم میگذارم و کلیدش را به دست حق میسپارم

تو اي زيبا ترين شعر رهايي .... تو اي گلبرگ سرخ آشنايي

ميان كوچه هاي قلب تارم .... به دنبال تو مي گردم كجايي

آدمـک آخــرِ دنيــاست، بخند

آدمـک مـرگ هـمين جاست، بخند

آن خـدايي که بـزرگش خوانـدي

به خـدا، مثـل تـو تنهـاست، بخند

دستخطي کـه تـو را عاشـق کرد

شوخـيِ کاغــذي ماسـت، بخند

فکر کن دردِ تـو ارزشـمند است

فکر کن گريـه چـه زيباست، بخند

صبحِ فردا به شبت نيست که نيست

تـازه انگار کـه فـرداسـت، بخند

راستـي آنچـه بـه يــادت داديم

پَر زدن نيست کـه درجاسـت، بخند

آدمــک نغمــهء آغــاز نخوان

به خــدا آخــر دنيـاست، بخند

چند تا دوسم داری ؟ همیشه وقتی یکی ازم می پرسید چند تا دوسم داری یه عدد بزرگ میگفتم... ولی وقتی تو ازم پرسیدی چند تا دوسم داری گفتم : یکی !!! میدونی چرا ؟چون قوی ترین و بزرگترین عددیه که میشناسم ... دقت کردی که قشنگترین و عزیز ترین چیزای دنیا همیشه یکین ؟ ماه یکیه ... خورشید یکیه ... زمین یکیه ... خدا یکیه ... مادر یکیه ... پدر یکیه ... تو هم یکی هستی ... وسعت عشق من به تو هم یکیه ... پس اینو بدون از الان و تا همیشه یکی دوستت دارم.

 از نفست زنده شدم
               آتش گیرنده شدم
                       تاب تبم دادی و من
                              عشق نمیرنده شدم
                                      گفتی و گفتم ز امید 

 خواندی و خواندم به نوید
               نیک نوشتی به دلم
                         نیک نگارنده شدم
                              از دل و جان پایه زدم
                                        پایه گرانمایه زدم

سابقه در سایه زدم
              طالب اینده شدم
                    تا پر غم سوختمی
                             رقص درآموختمی
                                     بال درآوردم و باز 

 شعله بالنده شدم
              مرغ همایون سفرم
                      پیک و پیام سحرم
                             با شب و شبکاره همی
                                    سخت ستیزنده شدم 

 با تو همه شاد شدم
                من ز تو آباد شدم
                        مژده ده داد شدم
                               زنده و زاینده شدم
                                      ای گل خورشید جبین

خیز درین صبح و ببین
               دانه نشاندم به زمین
                            باغ برآرنده شدم
                                    آه از آن تیشه مرا
                                             کند ز من ریشه مرا 

 کندم و افروخت مرا
                سوخت مرا سوخت مرا
                           کنده شدم کنده شدم
                                      آتش افکنده شدم 
                                              در همه آفاق جهان
                                                        دود پرکنده شدم

ما كه بختمون از اول بخت بدبياري  بود

             آخر روزاي خوبمون كه گريه و زاري بود   

                    روزاي بد مي رن و روزاي بدتر مي ياد

                           از دل غم زده ي من نمي دونم چي مي خواد

                                             روزگار چرخيدو من اسير درمان شدم

                           توي بدبياري هــــا راهــي زنــــدان شــــدم

                     خلاصه اي روزگار خنجرتو به مـن زدي

             ولي من با اين غزل مي گم كه اشتباه زدي

حالا اشك خون به چشم اين واست مي خونم

             الهي دست بشكنه كه خنجرت خورد به جونم

                        الهي دست بشكنه كه خنجرت خورد به جونم

 
لحظه های بی تو بودن

یک روز دیگر بی تو گذشت

 و همچنان لحظه های زندگی ام بی تو سرد است!
 
یک روز دیگر با دلتنگی گذشت

و همچنان دلم هوای تو را کرده است....
 
روزهای سرد زندگی ام بی تو میگذرد 

 اما هنوز هم به یادت هستم

و با عشقت زندگی میکنم....
 
اگر هنوز هم زنده ام ، به عشق بودنت نفس میکشم
 
اگر هنوز هم وفادار مانده ام

میخواهم پاسخ بی وفاییهای تو را بدهم
 
یک روز دیگر بدون تو گذشت

و دوباره یک قطره اشک دیگر از چشمانم سرازیر شد
 
و همچنان لحظه های بی تو بودن میگذرد

 اما من هنوز در کنار تو هستم
 
تو نیستی و من هنوز عاشقت مانده ام 

 تو مرا دوست نداری اما من هنوز دوستت دارم
 
تو مرا فراموش کرده ای اما من هنوز با خاطراتت زندگی میکنم 

 و از لحظه طلوع با یاد و نام تو تا غروب سر میکنم
 
یک روز دیگر بدون تو گذشت و هنوز هم دلم با تو است 
 
اگر هنوز این دل بهانه تو را میگیرد 

 اگر هنوز هم خوشبختی را با تو میبیند

به عشق بودن تو است 
 
هر جای دنیا که هستی

 باش با عشق هر کسی که زندگی میکنی زندگی کن
 
در کنار هر کسی که هستی عاشقانه در کنارش باش
 
اما من
 
 هر جا که هستم ، با تو می مانم
 
اگر در غم عشقت نشسته ام ، عاشقانه به یادت زندگی میکنم
 
و اگر نیز تنها هستم ، به عشق تو با تنهایی سر میکنم
 
فصلها  را بدون تو گذراندم

 و امروز نیز بدون تو گذشت فردا نیز می آید

و مطمئن باش فردا را نیز بدون تو میگذارنم 

 اما همیشه بدان که اگر سالهای سال نیز بدون تو باشم
 
عاشقت می مانم

 و با عشقت این لحظه های بی تو بودن را

با همه غم ها و غصه هایش میگذرانم

همه هستیمو من به سرا پات بریزم

لب پر خنده می خوای بیا لبهام مال تو

چشم پر گریه می خوای هر دو چشمام مال تو

بیا تا برات بگم من وجودم مال تو

بذار تا فدات بشم من غرورم مال تو

اگه بازیچه می خوای بیا قلبم مال تو

اگه رودخونه می خوای سیل اشکام مال تو

چرا من بی تو بمونم نمی دونم نمی تونم

واسه ی زندگی کردن تو را می خوام خوب می دونم

تو بدون عشقم تو هستی برا من زندگی هستی

تو بدون عشقم تو هستی برا من زندگی هستی...

به من قول بده که مي تواني:
با خودت مهربان باشي.
يک لحظه را براي فکر کردن به خودت در نظر بگيري.
شاد و خوشحال باشي.
سه ارزو داشته باشي.
موقع کار و فعاليت متوجه خودت باشي.
به اينه نگاه کني و ببيني که زيبا هستي.
قوي و محکم باشي.
روح روانت را پرورش دهي.
به دنبال وحي و الهام باشي.
به يک موزيک زيبا گوش کني.
اين واقعيت را درک کني که بعضي مواقع رويا ها به واقعيت مي پيوندند.
باور داشته باشي که فرشته اي داري که از تو محافظت مي کند.
درخشش و گرمي نور خورشيد را به صورت خود احساس کني.
بخندي و درصدد خنداندن ديگران باشي.
همواره اميدوار باشي.
هر انچه را دوست داري با تمام وجودت دوستش داشته باشي.
و مهم تر از همه اين که:به من قول بدهي ان طور باشي
که دوست داري من براي تو باشم

سرزمينهايي ست ،رودخانه هايي ست در چشمان تو،

از ميان آنها مي گذرم آنها دنيا را روشن مي کنند و من ازميان آنها مي گذرم،

                              زيباي من. زيباي من، زيباي من،

  وجود تو،روشنايي تو،سايه ي تو زيباي من،

                         همه مال منند،زيباي من، همه مال منند،

عزيز من، زماني که راه مي روي يا مي آسايي

زماني که نغمه سر مي دهي يا مي خوابي،

زماني که در رنجي يا در رويا،

                                           هميشه،

زماني که نزديکي يا دور،

         هميشه،

                             مال مني،زيباي من،

                                     هميشه

نمي دانم چرا هر شب

                            دلم آشوب دارد

                                               دلم فرياد مي کند

                                                                      دلم بي قرار است

بي تابانه هر شب

                         با کابوس تنها ماندن،

                                                    فرياد مي زنم و از خواب مي پرم

تنها نيستم

                 و با مني

                               نکند ...؟

                                                ...؟

                                                             نکند خيال رفتن داري ؟ ؟ ؟

شنيدم که چون قوي زيبا بميرد
فريبنده زاد و فريبا بميرد
شب مرگ تنها نشيند به موجي
رود گوشه اي دور وتنها بميرد
درآن گوشه چندان غزل خواند ان شب
که خود در ميان غزلها بميرد
گروهي بر آنند کاين مرغ شيدا
کجا عاشقي کرد آنجا بميرد
شب مرگ از بيم,آنجا شتابد
که از مرگ غافل شود تا بميرد
من اين نکته گيرم که باور نکردم
نديدم که قويي به صحرا بميرد
چو روزي ز آغوش دريا برآمد
شبي هم در آغوش دريا بميرد
تو درياي من بودي,آغوش واکن
که مي خواهد اين قوي زيبا بميرد